Het Kanaal Overzwemmen: Hoogtes, Dieptes en Doorzettingsvermogen
“Ik wil het Engelse Kanaal overzwemmen, kun jij mij helpen?” Dat was de vraag die in 2023 de start markeerde van een bijzonder avontuur. Guido, mijn eerste atleet heeft een heel duidelijk doel: van Engeland naar Frankrijk zwemmen, over het Engelse Kanaal.
Heel 2024 werd er hard gewerkt aan dit doel: mijn taak is om hem te begeleiden bij het zwemmen. Het opstellen van trainingen die hem klaarstomen voor deze bijzondere reis. Buiten mij als zwemtrainer/coach heeft hij een personal trainer voor krachttraining naast zich staan als ook een medisch specialist. Twee collega’s van hem zullen hem begeleiden tijdens zijn lange trainingstochten.
Voorbereiding
De maanden voorafgaand aan dit moment stonden in het teken van trainen. Heel veel trainen. Lange dagen in het water, met soms een krachttraining tussendoor. Interval- en bloktrainingen, motor opbouwen, alles moest groter en sterker worden. Maar zoals in iedere duursport geldt: de boog kan niet altijd gespannen zijn. Periodiseren is essentieel, net zoals open communicatie binnen het team. Moeilijke momenten en stevige discussies kwamen voorbij—over motivatie, over persoonlijke uitdagingen, over grenzen. Zonder eerlijkheid en openheid kom je er samen niet, als trainer ben ik ook geïnteresseerd in het mentale stukje, niet enkel in de fysieke aspecten zoals een griepje of blessure.
Duursport is een mentaal spel, net zoals de maatschappij van iedereen het uiterste vraagt. Continu filteren, energie verdelen, focussen op wat echt telt.
Op naar Dover
Dan is het moment daar dat we met een team van 7 teamleden vertrekken naar Dover voor de spannendste week van afgelopen periode. We wachten gespannen op het seintje dat we over mogen steken…
Op de donderdag om 18:00 uur Engelse tijd, krijgen we te horen dat de weersomstandigheden het nog steeds niet toelaten de oversteek te maken. Eerst volgt een gesprek met de kapitein en mij. Hoe, wat en waarom.
We spreken af dat we elkaar de volgende dag ontmoeten voor een gesprek met het gehele team. Daarna mag ik de definitieve boodschap overbrengen aan het team: de oversteek kan niet doorgaan.
De spanning is maximaal, de enorme teleurstelling hangt in de lucht. Iedereen begrijpt wat er zojuist is medegedeeld, iedereen baalt ontzettend. Maanden hebben we naar dit piekmoment geleefd en nu staan we in elkaars armen de pijn te verbijten.
Ieder verwerkt deze teleurstelling op zijn eigen manier, terwijl de wind zo hard over de zee raast, dat het haast lijkt alsof er oergeluiden vanafkomen.
48 uur
Teleurgesteld, maar met heel veel nieuwe kennis, vertrekt iedereen naar huis. Máár het boek is nog altijd niet helemaal gesloten: als de kapitein nog een mogelijkheid zou zien dan hadden we 48 uur de tijd om daar met het team, zover dat mogelijk was, paraat te staan om alsnog de overtocht te maken. De weken die daarop volgden stonden in het teken van training. Niet te veel, maar ook niet te weinig. Guido moest immers binnen 48 uur topfit aan het strand van Dover kunnen staan.
Maar helaas: dat moment komt er niet meer in 2025.
Misschien is het ook beter zo. Het piekmoment was voorbij, de teleurstelling en de dip in de motivatie te groot.
dover aint over!
En nu? Opnieuw gaan plannen met de kapitein. Maar ook voor hem is het lastig want zijn planning zit vol voor de komende 3 jaar. Hoe gaat dit verder? We weten het niet maar we gaan door tot het moment dat alle omstandigheden optimaal zijn en we de oversteek met succes gaan volbrengen. Dat staat vast!
Alles wat we geleerd hebben, wil ik na de succesvolle overtocht – waar ik van overtuigd ben – samenvatten, zodat anderen hier hun voordeel mee kunnen doen!
De week heeft desondanks veel gebracht. Het team heeft elkaar beter leren kennen. Ik heb veel nieuwe mensen ontmoet die hun kennis met ons hebben gedeeld. Ik ben Sarah Philpott, Keith Oiller, Peter en Des heel dankbaar voor hun openheid. De gesprekken in het verre verleden met John Teijn over deelname aan de Roparun hebben bijgedragen aan een goede organisatie binnen ons team. Daarnaast wil ik Guido bedanken voor zijn inzet en het vertrouwen in mij als coach.
Op naar de volgende mogelijkheid, wanneer dat ook mag zijn: Dover Aint Over!
